محافظت آن بيشتر است . مبحث چهارم : در بيان توسعه در امر قنوت است . بدان كه مستفاد از اخبار و كلام اخيار آن است كه هر دعائى كه خواهد مىتواند اكتفا نمود ، ففي الصحيح عن اسماعيل بن الفضل قال : سألت أبا عبد اللَّه عليه السّلام عن القنوت و ما يقال فيه ، فقال : ما قضى اللَّه على لسانك و لا أعلم فيه شيئا موقتا « 1 » . يعنى سؤال كردم از كاشف اسرار و دقايق جناب امام جعفر صادق عليه السّلام از قنوت و آنچه گفته مىشود در حالت قنوت ، در جواب فرمودند : قنوت هر دعائى است كه جارى شود به قدرت خداوند عالم بر زبان تو و نمىدانم كه در آن معين باشد ، يعنى دعائى در آن معين نيست كه تجاوز از آن نتوان نمود ، پس به هر دعائى كه بوده باشد اكتفا مىتوان نمود . مجملا معتبر در قنوت اصلى دعا به معنى اعم است ، هر چه مصداق دعا به اين معنى بوده باشد اكتفا به آن مىتوان نمود ، تحديدى در آن علاوه بر آنچه مذكور شد نيست ، و همچنين تحديدى در آن در جانب كثرت نيست . به سند صحيح وارد است أفضل الصلاة ما طال قنوتها « 2 » . بهترين نمازها نمازى است كه قنوت در آن طويل بوده باشد . و اما در جانب قلت پس استفادهء آن از اخبار به چند نوع شده ، اول مدلول عليه به حديث صحيحى است كه فرموده مجزى مىگرداند در قنوت اللهم اغفر لنا و ارحمنا و عافنا و اعف عنا في الدنيا و الآخرة انك على كل شيء قدير « 3 » . دوم مدلول عليه است به حديثى كه حاكى فعل هادى طريق هدى جناب

--> « 1 » وسائل الشيعه ج 4 / 908 . « 2 » وسائل الشيعه ج 4 / 919 . « 3 » وسائل الشيعه ج 4 / 906 .